24 • 11 • 11

Out of the box

Deze foto is genomen in het kasteel van Vall de Roures (Aragon) tijdens mijn schrijfreis in Spanje. Het thema die zonnige ochtend eind oktober: Het Offer. De opdracht: loop door het kasteel en laat je inspireren voor een verhaal met dit thema.

Schrijven op locatie brengt onverwachte inspiratie. Niet het eeuwenoude kasteel zelf, maar het uitzicht op een onaantrekkelijk hotelletje, in combinatie met geitenbellengerinkel bracht me op een spoor. Er ontstond een romance tussen de zwoegende hotelmedewerkster en de geitenhoeder. De aanvullende opdracht: denk out of the box. Zo werd de geitenhoeder een snelle man in maatpak met merkzonnebril die, zo begreep het hotelmeisje (over het echte motief zweeg hij), naar Spanje was geëmigreerd om zijn burn-out te boven te komen te midden van geiten.

Vele denk-anders-opdrachten later was er van de geitenhoeder niks meer over. Maar kwam ik wel uit op een spanning tussen een man en een vrouw en schreef ik het begin van een thriller. Waar out of the box denken al niet toe kan leiden. Op dit moment tot Sinterklaasgedichten vanuit het perspectief van het inpakpapier.

14 • 10 • 11

Van Gerrit tot Tigerlily

De Kinderboekenweek zit erop! Schor van 19 optredens op 7 basisscholen, van Amsterdam tot Heiligerlee. Helden-, letters- ABC- en sprookjesmoe, maar veel inzichten rijker. Bijvoorbeeld wat anno 2011 kekke kindernamen zijn. Dat wil je weten als je voor kinderen schrijft, zodat je niet steeds met Sanne en Sem hoeft aan te komen. Oudhollandse namen, kunnen die nog of juist weer? En met welke Marokkaanse, Turkse of andere buitenlandse namen sla je de plank niet mis?

Na de 400 kinderen die de afgelopen week aan mij voorbij trokken presenteer ik hier het kinderboekenproofe-namen-ABC. Dus heb je een naam van nu nodig, denk aan:

Awaab – Bram – Chiara – Damian – Evie – Fee – Gerrit – Hannes – Ichraq – June – Keje – Lena – Miguel – Nikki – Ozan – Piet – Quinten – Rick – Salim – Tigerlily – Ummi – Vito – Wilco – Xuxu – Youssra – Zoë.

29 • 09 • 11

Blind typen

Razendsnel blind typen met tien vingers, blij dat ik het kan. Bij al mijn manuscripten, teksten, en mails laten mijn voorgeprogrammeerde typehersens mij nooit in de steek.

Omdat ik mijn zoon, brugger op een school met laptops dezelfde euforie gun, heb ik hem aangemeld voor de kindertypecursus TypeTopia.  Deze titel bedacht ik toen ik door Computype werd gevraagd mee te denken met een verhaallijn.

Op de middelbare school deed ik zelf een cursus blind typen. Wij leerlingen ramden er op onze ijzeren machines vrolijk op los en haalden glansrijk het examen. Voor mij een extra prestatie, omdat ik vlak voor het examen een lens verloor. Wat dan wel weer passend is voor blind typen.

Mijn zoon is inmiddels op weg me te evenaren. Lenzen heeft hij niet, dat scheelt.